جواب نامه ی معاویه را چنین نوشت نوشت: تو می دانی مرا به چه دعوت می كنی؟ مرا دعوت می كنی كه روگردان بشوم از كسی كه در غدیر خم پیغمبر فرمود: من كنت مولا فهذا علیّ مولاه تو می دانی به چه چیز مرا دعوت می كنی؟ دعوت می كنی روگردان بشوم از كسی كه پیغمبر خدا فرمود: علی منّی و انا من علی می دانی تو مرا به چه چیز دعوت می كنی؟ دعوت می كنی به اینكه روگردان بشوم از كسی كه پیامبر در مورد او فرمود كه: علی منّی بمنزلة هارون من موسی یك یك مناقب امیرالمؤمنین را می شمرد آخرش نوشت ، بالاخره تو مرا دعوت می كنی كه ریسمان ایمان را از گردن بیرون بیندازم و با تو جفت بشوم آیا همچین چیزی ممكن است؟ این جواب را برای معاویه نوشت اما بالاخره حیله گری معاویه او را به سمت خود كشاند و رفت دست راست و چپ معاویه شد. دنیا اینجور است. كسی كه مدح كننده امیرالمؤمنین است. یك مرتبه می شود مخلص و خالص دشمن او ، دنیا این جوری است. پس باید خیلی به خود ترسید و لرزید كه مبادا دنیا به جایی برسد كه راه انسان مثل عمر و عاص كج شود ( به نقل از كتاب ایینه صدق و صفا، رضا استادی، ص 137- 138